DNA marki według „Historii …”, #36 – Rover

Brytyjskiej motoryzacji właściwie już nie ma. Pozostał jedynie Morgan. Reszta marek albo już jest zamknięta, albo została sprzedana jak np. MG, Land Rover czy Mini. Rolls-Royce i Bentley to w zasadzie najdroższe BMW i Volkwageny. Najbardziej zasłużonym dla brytyjskiej motoryzacji producentem była marka Rover, która była spadkobiercą British Leyland Company. BLC przez wiele lat była „narodowym producentem” samochodów w Zjednoczonym Królestwie. Dziś prawa do marki Rover posiadają Chińczycy. 

Historia marki Rover rozpoczęła się w latach 80-tych XIX wieku od produkcji bicykli. To właśnie nazwa tej marki przyczyniła się do określenia pojazdu jednośladowego napędzanego siłą mięśni. Rover to również jednoślady z silnikami (na początku XX wieku) oraz Land Rover i Range Rover – submarki, które przez wiele lat były kojarzone jako modele tego producenta. Rover ma długą historię pełną zaskakujących zwrotów akcji, przejęć i problemów finansowych. Czym jest to już wiemy, ale jaki był? Tego dowiecie się na podstawie 10 wybranych przykładów.

Rover 8 (1904) – zaledwie 8 KM pod maską, lekkie nadwozie i określenie modelu „sportowym”. Konstrukcja Edmunda Lewisa, który do Rovera przeszedł z Daimlera. Rozpędzał się do 40 km/h i mieścił 2 lub 3 osoby. Konstruktor wzorował się na Simplexie. Rover miał aspiracje bycia zawodowym sportowcem oraz determinację pomimo wielu przeszkód.

Rover 8

Źródło: Rover Car Club of South Australia

Rover 10 (1927) – popularna „rodzinna kareta” napędzana 25-konnym silnikiem (to odpowiednik „10 koni podatkowych”). Dostępny w wielu rodzajach nadwozia. Najdroższe wersje od paryskiej pracowni Weymann. Powstało kilka generacji, z których ostatnia miała większe wymiary i zupełnie inny silnik. Rover chciał być popularny i brylować w towarzystwie na równi z najdroższymi brytyjskimi markami.

Rover 10

Źródło: TheRsR.co.uk

Rover Scarab (1931) – prototypowy kabriolet, który miał być odpowiedzią na niemieckie mikrosamochody. Przewidywano,  że cena w momencie prezentacji wyniesie zaledwie 85 funtów. 2-cylindrowy silnik umieszczono z tyłu. Pojazd mieścił tylko dwie szczupłe osoby. Rover uwielbiał eksperymenty, nawet jeżeli nie odnosił sukcesów. Uwielbiał również nietrafione inwestycje.

Rover Scarab

Źródło: Media Storehouse

Rover P4 (1949) – limuzyna klasy średniej z „kurołapami” z tyłu. To prawie Rolls-Royce – dostępny w kilku wersjach nadwozia i seriach 60/75 i 105/110 różniących się silnikiem i wyposażeniem. Pod maską 4 lub 6 cylindrów. Najmocniejszy wariant rozpędzał się do 163 km/h. Rover to zawsze był wstęp do świata najlepszych brytyjskich marek.

Rover P4

Źródło: The Independent

Rover P5 (1958) – duży sedan z dużym silnikiem narysowany przez Davida Bache. Osiągi pojazdu sportowego (z najsłabszym silnikiem 153 km/h) i wnętrze przestronniejsze od Jaguara. Silniki własnej konstrukcji lub po raz pierwszy V8 od Buicka, które napędzało kolejne generacje brytyjskich limuzyn. Brytyjski muscle-car. Rover od zawsze chciał być jak „tańszy Bentley”.

Rover P5

Źródło: ARonline

Rover-BRM (1963) – brytyjski cud techniki, który miał odnosić sukcesy na Le Mans. Napędzany turbiną gazową o zupełnym braku ekonomii, ale o dobrych osiągach (230 km/h). Częściej psuł się niż wygrywał a rozwój projektu napędu turbinowego kosztował miliony funtów. Startowali nim wybitni brytyjscy kierowcy. Rover często przeceniał swoje możliwości.

Rover-BRM

Źródło: Autoevolution

Rover SD1 (1977) – luksusowy liftback z dużym silnikiem (V8 od Buicka) oraz skomplikowaną i awaryjną elektroniką. Samochód roku 1977. Początkowo sukces wizerunkowy Rovera. Po kilku latach symbol upadku brytyjskiej motoryzacji – jakość była coraz gorsza a ambicje coraz większe. Rover chciał wyróżniać się wśród konkurentów w klasie wyższej.

Rover SD1

Źródło: NaMasce

Rover 200 (1984) – sedan Hondy, od którego zaczęła się współpraca Rovera z Japończykami. Nowe silniki, doskonała relacja ceny do osiągów oraz początek konkurowania z Oplem i Volkswagenem na rynku europejskim. To początek najlepszego okresu w historii Rovera. Rover potrafił współpracować z wieloma markami, ale to Honda miała na niego największy wpływ.

Rover 200

Źródło: ARonline

Rover 100 (1990) – „odgrzewany kotlet”. Po 10 latach produkcji jako Austin kolejna modernizacja, która nic nie wniosła do projektu. Porażka w pierwszym teście zderzeniowym, choć nie był to jedyny przypadek w tej klasie pojazdów. Szybkie GTi oraz Diesel od Peugeota. Zastąpił go dopiero CityRover. Rover często nie korzystał z szans, które mu się zdarzały.

Rover 100

Źródło: ChceAuto.pl

Rover 75 (1999) – BMW E46 z przednim napędem i karoserią wzorowaną na modelach z lat 50-tych. Jest piękny, ma dobrą jakość i niestety to jedyny opłacalny projekt Rovera z lat 90-tych. Ostatni wielkoseryjny Rover w historii, który doczekał się wersji specjalnych i amerykańskiego silnika. Rover cenił brytyjską tradycję i łączył ją z nowoczesnością. 

Rover 75

Źródło: ChceAuto.pl

Rover był typem ambitnym. Chciał być arystokratą, ale czy „szlachetnie urodzeni” jeżdżą na rowerze? Raczej nie po drogach publicznych i wyłącznie dla rekreacji. Chciał awansu z klasy średniej do elity. Był chętny do współpracy, ale nie potrafił skorzystać z wiedzy i doświadczenia innych. Naśladował, ale poprawiał jakości. Często przeceniał swoje możliwości. Czy był nieudacznikiem? Nie, po prostu nie potrafił zadowolić się tym co ma a miał wiele. Mógł wykorzystać niszę, w której się znalazł. Był „zbyt brytyjski” dla wielu potencjalnych klientów.

Próby dorównania innym wiele go kosztowały. Był oryginalny, nietypowy i oryginalny na „swój” sposób. Był jak dżentelmen, który na co dzień zakłada dres a kiedy trzeba smoking. Był jak BMW i to właśnie BMW chciało wykorzystać jego potencjał. Nie chciał podporządkować się trendom – gdy inni potrzebowali „trzeciej bryły prestiżu”, Rover upierał się na wielką klapę i … „wielką klapę” poniósł przez swój upór. Dziś to Roewe – prawdziwy „Chińczyk”, który nie przyjął się w Europie. To jedna z największych „klap finansowych” w dziejach motoryzacji. 

Tekst i dobór zdjęć:

Maksymilian Wójcicki